Okolice Katowic

Każde zgłoszenie spoza granic miasta otwieramy pytaniem o źródło wody i o odbiór ścieków. Wodociąg gminny, ujęcie własne z hydroforem, zbiornik bezodpływowy oraz przydomowa oczyszczalnia zachowują się zupełnie inaczej, choć objaw bywa identyczny. Dopytujemy też, jak daleko dom stoi od drogi i gdzie znajduje się wodomierz albo pompa, bo w gminach wokół aglomeracji sam odcinek biegnący po działce potrafi być dłuższy niż całe rozprowadzenie w budynku.

Wyjazdy dzielą się właściwie na dwa rodzaje. Pierwszy to sąsiednie miasta zrośnięte z Katowicami bez wyraźnej granicy — Chorzów, Świętochłowice, Siemianowice Śląskie, Ruda Śląska, Bytom, Mysłowice, Sosnowiec czy Czeladź. Tam pracujemy dokładnie tak samo jak w mieście: kolonie robotnicze, kamienice, wielka płyta, żeliwne piony kuchenne i przyłącza rwane przez ruchy terenu. Drugi rodzaj to gminy wiejskie i mniejsze miejscowości dalej od centrum aglomeracji, gdzie kończy się kanalizacja zbiorcza, a zaczyna własne gospodarstwo wodne. Wracają tam usterki, których w bloku po prostu nie spotkamy: pompa startująca przy każdym odkręceniu kranu, naczynie przeponowe po utracie ciśnienia wstępnego, zarastające wkłady filtracyjne przy ujęciu, korzenie w osadniku i w przelewie oraz zbyt płytko ułożone wprowadzenia, które przemarzają zimą.

Wyjazd poza miasto planujemy inaczej, bo powrót po zapomnianą część kosztuje cały dzień — nasz i Twój. Do dalszych miejscowości zabieramy więc zapas: membrany, wkłady filtracyjne, złączki do rur PE, zgrzewarkę oraz zaciskarkę. Ciśnienie sprawdzamy w dwóch miejscach, przy zbiorniku i na końcu instalacji, ponieważ dopiero różnica odczytów wskazuje zwężenie. Przy okazji oglądamy to, co zwykle wraca jako awaria po sezonie: nastawy załączania pompy, kondycję naczynia przeponowego, szczelność głowicy studziennej, drożność przelewu do zbiornika i osłonę wprowadzenia od strony mrozu. Na koniec robimy próbę ciśnieniową i mówimy, czemu warto przyjrzeć się jeszcze przed zimą.

Zasięg kończy się mniej więcej sześćdziesiąt kilometrów od Katowic i nie jest to okrąg wyrysowany cyrklem. Na zachód, w stronę Gliwic i Rybnika, jedzie się inaczej niż na wschód, ku Olkuszowi i Wolbromiowi. Pora dnia też robi swoje, bo trasa średnicowa i autostrada potrafią stanąć. Dlatego godzinę dojazdu podajemy po ustaleniu adresu, a nie z góry dla całego pasa. Druga sprawa to nazwy miejscowości. W samym województwie kilka wsi nazywa się tak samo, a Babice, Psary, Żarki czy Brzezinka leżą pod różnymi adresami i w różnej odległości. Prosimy więc o gminę z faktury za wodę albo o przypięcie lokalizacji w wiadomości. Bez tego zdarza się postój pod cudzą bramą, a to strata czasu po obu stronach.

Poza miastem pierwszy sygnał awarii daje zwykle pompa, a nie mokra ściana. Dlatego na każdym wyjeździe zaglądamy również do hydroforu.